Schrijfsels

DialoQ-blok

De DialoQ-blok is een dobbelsteen die ik zelf heb ontwikkeld. Het is een dobbelsteen met op elke zijde van de steen twee generieke thema’s waar je uit kan kiezen. Ik ontwikkelde de steen om diepgaande gesprekken tussen mensen te stimuleren. Om met elkaar te praten, niet over elkaar.

Zo nu en dan, rol ik alleen de dobbelsteen en ga ik de dialoog met mezelf aan. Ik doe dit zonder oordeel door twintig minuten onafgebroken schrijven zonder censuur (methodiek: Career Writing). Lees mee wat voor schrijfsels er uit de pen op papier komen over thema’s waar ieder mens mee te maken heeft.

Twee D's: dilemma's & dankbaarheid

Ik ben altijd met letters en woorden bezig, dat weet ik van mezelf. En dat vind ik allesbehalve een straf. Het heeft me heel veel gebracht en eigenlijk nog steeds. Ik heb Jan Terlouw, kinderboekenschrijver en oud-politicus, ooit horen zeggen en later heeft hij dat ook opgetekend in zijn boekje ‘Touwtjes uit de brievenbus’, dat we in de tegenwoordige tijd nauwelijks nog dialoog hebben met elkaar, dat het ontbreekt aan oprechte aandacht. Om die aandacht te kunnen uiten hebben we letters nodig, letters waarmee we woorden kunnen vormen zodat we ons verstaanbaar kunnen maken, ons kunnen uiten over iets dat we willen delen, om te melden wat er in ons omgaat, om kennis en ervaringen uit te wisselen, om meningen en opvattingen te beargumenteren maar ook om jezelf te kunnen begrijpen in wat je doet en laat. Kortom, taalontwikkeling is essentieel en daarom ben ik dankbaar dat taal een belangrijk thema in mijn leven en werk werd en nog steeds is. Ik zou niet zonder kunnen.

Heb ik dan geen dilemma’s met of juist door taal? Tuurlijk wel. Alles valt of staat met communicatie. Wát je zegt hóe je iets zegt, in welke context, tegen wie en vanuit welke intentie. Telkens zou de vraag vooraf moeten zijn, wat wil ik bereiken? Stem daar je
woorden en toon op af. Dat vergt iets van je. Als iets niets toevoegt, zeg ’t dan niet. Tegenwoordig beschikt ieder individu over meerdere kanalen van waaruit ‘ie kan uitzenden wat ‘ie wil. Laten weten wat je doet, wat je belangrijk vindt of wat je ergens van vindt. Gevraagd maar vooral ook ongevraagd. Nuances zijn ver te zoeken en we storten de ether vol met een diarree aan woorden die mijns inziens niets toevoegen. Het zou een dilemma moeten zijn voor iedereen, laten we zeggen 10 seconden bedenktijd, of je iets wel of niet deelt. Echter, zonder filter, zonder het vermogen tot zelfreflectie of zelfspot is dit een brug te ver en schuiven we op van onschuld, via kwaad naar zelfs haat.

Hoe is het zover gekomen? Ik zou heel graag bij willen dragen aan een aandachtige samenleving waar elk contact start met een belangstellende vraag in plaats van een mening of oordeel. Serieus, dan zouden we een andere samenleving hebben. Ik zou enorm dankbaar zijn als we de komende jaren weer een beetje mogen bewegen richting wederzijdse afhankelijkheid en vertrouwen.

Elke mogelijkheid die ik hiervoor zie om mét elkaar in contact te komen, te zijn en te blijven, grijp ik aan. Dat is voor mij allang geen dilemma meer maar een opdracht aan mezelf. Dankjewel.

"Taalontwikkeling is essentieel en ik ben dankbaar dat taal een belangrijk thema is in mijn leven en werk."