Schrijfsels

Een interessante opgave. Je kunt namelijk ‘hoe de ander luistert’ niet beïnvloeden. ‘Je manier van uitleggen’ en ‘je afstemmen op de ander’ heb je wel in de hand. En wat te denken van ‘jezelf leren kennen en begrijpen’. Waarom je zegt wat je zegt en doet wat je doet.

Ik heb d’r eens een interne dialoog tegenaan gegooid. De worp met de DialoQ-blok bepaalde: relaties & opvoeding. Ik kies ervoor om beide thema’s met elkaar te verbinden. Ze zijn voor mij ook onlosmakelijk verbonden. De plek waar je wiegje staat bepaalt al een en ’t ander. Gezins- en familierelaties worden gratis en voor niks meegeleverd.

In mijn specifieke situatie, geboren als tweede zoon in een bakkersgezin, waren ook klantrelaties, een gegeven. En dat heeft in de opvoeding best impact gehad. ‘Gedraag je’! Als kind van een kleine zelfstandige in een dorp, is van onbesproken gedrag zijn, van ‘levensvatbaar’ belang. ‘Doe maar gewoon, dan doede al gek genoeg’! is er ook zo een. Met de paplepel ingegoten. Vanuit ‘mens-perspectief’ kan ik me daarin vinden, in mijn wereld is niemand meer of minder dan een ander. Toch heb ik ook moeite met deze boodschap, daar waar het om ‘je onderscheiden in positieve zin’, gaat.

Opvoeden is ook meegeven wie bij je past, en wie niet. Tot je op een leeftijd komt dat je zelf keuzes wilt, mag en moet maken. Gesterkt door alle goedbedoelde adviezen van je ouders, gaan waardenpanelen soms schuiven, en dat is goed. Datzelfde geldt voor onze eigen kinderen. De geschiedenis herhaalt zich.

De relatie met je kinderen is een levenslange boeiende reis met landschappen, glad als een biljartlaken, soms glooiend, heuvelachtig, een enkele keer een diep dal, daartegenover hoge pieken, aan afwisseling en uitdaging geen gebrek. Wat blijft is een onvoorwaardelijk relatie, een boodschap uit en in mijn opvoeding.